W 1755 r. koloniści niemieccy wznieśli w Piasku kaplicę ewangelicką oraz uruchomili szkołę. Kaplica wkrótce uległa ona spaleniu. W 1760 r. w jej miejsce zbudowali kościół, który w pierwotnej postaci zachował się do dzisiaj. Na wyposażeniu kościoła oryginalny ołtarz ambonowy.

Pałac z lat 1903-1909 zbudowany z inicjatywy właścicieli miejscowych dóbr Ballestremów, zespół pałacowo-dworski jest dawną posiadłością Ludwika Karola Ballestrema.

Miejscowość należała kiedyś do parafii Pawonków, która po 1921r. pozostała w granicach Polski wraz z kościołem parafialnym. Dla pozostałych mieszkańców utworzona została kuracja 31.VIII 1926 r. i rozpoczęto budowę kościoła, który został konsekrowany przez biskupa wrocławskiego W. Wojciecha 12.VI 1929 r. Kościół filialny w Pludrach, wybudowany w 1933r r., konsekrowany przez bpa Jana Wieczorka 12.VI 1983 r.

Swoistym przedłużeniem rynku jest tzw. Mały Rynek. W przeszłości handlowano tutaj solą z podlublinieckiej Solarni, dlatego plac nazywano dawniej Solnym. Obecnie urządzono tu miejski skwer, w centrum którego postawiono pomnik patronki miasta – Edyty Stein. Twórcą pomnika, powstałego w 2005 roku z inicjatywy Towarzystwa im. Edyty Stein, jest Stanisław Kowalczyk, rzeźbiarz z Lublińca.

Kaplica Góra Oliwna – zbudowana w 1910 r. z cegły na zboczu Coglowej Góry (365 m n.p.m.) – najwyższego wzniesienia w granicach miasta. Służyła niegdyś jako kaplica przedpogrzebowa. Nazwa wywodzi się od obrazu, w ołtarzyku kaplicy, przedstawiającego Jezusa modlącego się na Górze Oliwnej w towarzystwie śpiących Uczniów.

Budynek przy ul. Paderewskiego 5 zbudowano w 1909-10 r. W budynku mieścił się dawniej główny urząd statystyczny. Budynek murowany jest z cegły i wzniesiony na planie podobnym do prostokąta (niesymetryczny). Jest dwukondygnacyjny z wysokim użytkowym poddaszem. Budynek posiada elewację dziewięcioosiową i pokryty jest czterospadowym dachem (nad ryzalitami dwuspadowym) wykonanym z dachówki ceramicznej karpiówki. W osi środkowej piętra znajduje się balkon z płytową balustradą podparty dwiema gładkimi kolumnami. Osłania on wejście główne do budynku tworząc sklepienie łukowe pełne. Szczyty ryzalitów zakończone zostały wolutowo.

Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzą również mały, zaniedbany park i spichlerz.

Zabudowania szkolne powstały w 1899 r. Znajdują się w miejscowości Grojec. Obecnie stanowią własność prywatną.

Obiekt został wpisany do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie UCHWAŁY NR 62/XXV/2012 z dnia 26 września 2012 r.

Czas powstania – około XIV w. Rozbudowywany m.in. w roku 1827, co poświadcza poniższy fragment Józefa Lompy kroniki kościoła w Lubszy 1817-1832: „Z początkiem następnego (1827) roku (…) powiększono otoczenie o nowy cmentarz z polecenia zwierzchności duchownej, który przez miejscowego proboszcza uroczyście został poświęcony. Koszta wyniosły, oprócz transportu i pomiarów, 57 talarów, 23 srebrne grosze, 6 feningów (…) Na nowy mur cmentarny Gmina dała 18 talarów 3 srebrne grosze 8 feningów, który probostwo oddzielił”. Lompa opisał budowę „nowego cmentarza” pomiędzy bramą północną a krzyżem.