Kościół parafialny pw. św. Wawrzyńca, wzniesiony w 1823 r. z fundacji Sylwiusza von Aulock, kościół ten jest obiektem półnoklasycystycznym, wybudowanym jest w stylu empire. Wzniesiony został z fundacji Sylwiusza von Aulocka, dziedzica Kochanowic. Od roku 1853 jest kościołem parafialnym.

Pałac w Wierzbiu – wybudowany w miejscowości Wierzbie.

Obiekt jest częścią zespołu pałacowego, w skład którego wchodzi jeszcze park.

Obecnie odrestaurowany pałac w Wierzbiu stanowi własność prywatną. Teren otoczony ogrodzeniem, obowiązuje zakaz wstępu. 

Swoistym przedłużeniem rynku jest tzw. Mały Rynek. W przeszłości handlowano tutaj solą z podlublinieckiej Solarni, dlatego plac nazywano dawniej Solnym. Obecnie urządzono tu miejski skwer, w centrum którego postawiono pomnik patronki miasta – Edyty Stein. Twórcą pomnika, powstałego w 2005 roku z inicjatywy Towarzystwa im. Edyty Stein, jest Stanisław Kowalczyk, rzeźbiarz z Lublińca.

Pochodzący z przełomu XIX i XX wieku pałac był świadkiem historycznych wydarzeń. To w nim m.in. Wojciech Korfanty podpisał odezwę do ludności Śląska, wzywającą ich do zbrojnego powstania przeciw ówczesnemu podziałowi tych ziem pomiędzy Niemcami a Polską. Przez kilkanaście lat pałac pełnił funkcję ośrodka rehabilitacyjnego. Obecnie w jego wnętrzach znajduje się luksusowy hotel i restauracja.

Herby były niewielką miejscowością graniczną, powstałą pomiędzy dawnym  zaborem pruskim i rosyjskim. Część miejscowości, nazywana Herby Polskie (Herby Stare – tak jak dawna stacja kolejowa), należała do parafii w Blachowni (obecnie archidiecezja częstochowska), a druga część, zwana Herby Śląskie (Herby Nowe), należała do parafii w Kochanowicach, później zaś  do  parafii  w  Olszynie.  Pierwszymi budynkami nadgranicznymi były: drewniana gospoda z 1866 roku oraz budynki celne powstałe po pruskiej stronie w 1887 roku. W 1913 roku w Herbach Śląskich wystawiono pomnik upamiętniający 100-lecie Bitwy  Narodów  pod  Lipskiem, w 1925 roku przebudowano go na pomnik poświęcony Powstańcom Śląskim. W 1954 roku obie miejscowości połączono ze sobą. W latach 1958–1972 Herby posiadały status osiedla, a w 1973 roku nadano im status gminy.

Woźniki są wzmiankowane w dokumencie biskupa krakowskiego Fulka z 1206 r. Prawdopodobnie pod koniec XIII w. miasto posiadało drewniany kościół pod wezwaniem św. Walentego (wzmiankowany w 1490 r.). Na tym samym miejscu w roku 1696 wzniesiono nowy drewniany kościół, również pod tym samym wezwaniem. Po lokacji miasta (przed 1386 r.) wybudowano drugi kościół pod wezwaniem św. Katarzyny, który po zmianie lokacji w połowie XV w. stał się centrum parafii. Kościół parafialny został ujęty w rejestrze zabytków. Decyzją Wojewódzkiego Oddziału Ochrony Zabytków w Częstochowie z 16 grudnia 1997 r., wpisano dodatkowo do rejestru zabytków 17 przedmiotów ruchomych (m.in. ołtarze, rzeźby, kielichy i inne przedmioty kultu)[1]. Na terenie parafii znajduje się też zabytkowy kościół św. Walentego.

Polowy schron piechoty w odmianie stosunkowo rzadko stosowanej na Śląsku - do ognia czołowego. Schron pierwotnie znajdował się na stacji kolejowej, jednakże po nieudanych próbach rozebrania go, został przewieziony koleją poza miasto i zrzucony do rowu. Dzięki temu można przyjrzeć się szczegółom konstrukcyjnym zwykle niedostępnym do zwiedzania - płyta wylewki pod fundament czy fragmenty zbrojenia stropowego.

Rok powstania: XVIII w.

Figura na dwuwarstwowym, schodkowym stopniu. Święty przedstawiony w kontrapoście, w standardowym stroju, bez stuły. Głowę zwraca w kierunku dużego krzyża trzymanego na lewym ramieniu i podtrzymywanego prawą ręką. Postument w formie słupa o prostokątnym przekroju, na płaskiej stopce. Wydatny, płaski, daszkowy gzyms, ku dołowi zwężający się esowatym profilem. Figura stoi pośrodku wyłożonego kostką rynku, ocieniona przez rozłożysty klon.

Pierwsze wzmianki o parafii w Lubszy pochodzą z 1374 roku i związane są z poborem świętopietrza. Pierwszy kościół zbudowany na przełomie XIV i XV wieku spłonął albo w czasie wojen husyckich albo w okresie wojny między Władysławem Jagiełłą a skięciem Władysławem Opolczykiem. Następny kościół murowany powstał prawdopodobnie w połowie XV wieku. Jego fundatorem był Piotr z Lubszy, właściciel tutejszych dóbr.

Kaplica pod wezwaniem. Podwyższenia Krzyża Św. Kaplica jest murowana, wewnątrz znajdują się rzeźby:
– grupa Ukrzyżowania o charakterze barokowo-ludowym oraz posąg św. Jana Nepomucena.